Иқтисодий танглик даврида ҳар ким ҳам, иложи борича, кўпроқ пул йиғишни, қандай бўлмасин, оиласини етарли маб-лағ билан таъминлашни, бола-ларининг юқори ва олий ўқув даргоҳларида билим олишлари учун кераклича жамғарма
тўплашни хоҳлайди.
Миллионер бўлиш кимларга керак? Қандай қилиб, рўзғордан пул орттириб, маблағ йиғиш мумкин? Бунинг ҳаммага бирдек кераги борми ёки, шунчаки,
қизиқишми?
Мана шулар сингари қизиқарли саволларимизга қуйида ҳамюртимиз, кичкина миқдордаги пулдан катта сумма-ларга эришиб, ҳозирги кунда “L -Сapital” компаниясида фаолият юритаётган Мирвоҳид МИРАЗИ-ЗОВ билан бўлган суҳбатимиз-дан жавоб олишингиз мумкин, азиз муштарий!
– Мирвоҳид, айтинг-чи, нима учун мактабда-ги ишингиздан танаффус олиб, бошқа йўна-лишга ўтдингиз?
– Билим соҳасида ишлаганимдан кейин, “L Capital” га қизиқиб қолдим, сабаби: бунинг ёмон томони, уму-ман йўқ. Биз шунинг учун халқимизга “L Capital”нинг афзаллик жиҳатларини тушунтириш ва пул топиш йўлларини кўрсатиш учун ҳаракат қилаяпмиз.
– Бугунги кунда халқимизнинг молиявий томондан саводхонлиги паст. Унинг бундай тушунчасини кўтариш учун нима қилиш керак? Кўпчиликда қизиқиш йўқлиги кўриниб туради. Ҳаётига бефарқ инсонларми улар? Нима, деб ўйлайсиз?
– Одамларда гумон кўп, ишонч йўқ. Совет Иттифоқи даврида одамларни компанияларда ишла-тиб, алдаб кетишган. Шу сабабли, одамларда шу кун-гача бировга ишонч йўқ, дея ўйлайман. Айримлари эса — бунинг моҳиятини тушуниб етмайдилар.
Мен шу нарсани англаб етдим: аксарият инсонларда пул йиғиш фазилати йўқ. Келаси ойдан бошлаб, албатта ойлигимнинг маълум қисмини йиғиб қўяман, дея шиддат билан ишга киришади-ю, лекин ўзи билмаган ҳолда бир-икки ой жамлаган маблағини ишла-тиб қўйишади.
Аслида дабдаба билан ўта-ётган тўйлардаги исрофгарчи-ликларни сал камайтириб, капитал йиғишни ҳар биримиз одат қилишимиз даркор, дея ўйлайман. Сабаби, ўғил-қизла-римиз вояга етаяптилар, улар-ни ўқитиш, уйлантириб, узатиш вақтида йиғиб қўйган пуллари-мизни биров бергандек бемин-нат ишлатаверамиз. Агар пул йиғмаган бўлсак, иложсизликда катта фоиздаги кредитларни олишга мажбур бўламиз, албат-та бир кунимга ярайди, дея уч-тўртта буқа боқмаётган бўл-сак…
– Одамларимиз китоб ўқисалар, вазият ўзга-радими. Китоб ўқиш даражаси қандай?
– Менга устозларим: “Китоб ўқи!” – десалар менинг қизиқишим бўлмаган. Ўша пайтларда китоб ўқимаганимга афсусдаман, лекин ҳозир китоб ўқий-ман. “Китоб ўқиб, пул топасан” – деган гапларга ишонмасдим, қизиқмас эдим. Фойдаси роса катта экан. Китобни ҳамма ҳам ўқимайди, сабаби: “Пул топаяпман-ку, китобдан нима фойда” – дея калта
ўйлайдиган одамлар кўп.
– Бу компанияда даражангиз кўтарилиб, катта миқдорда маблағ топиб кетсангиз — мак-табдаги ишингизни ташлаб кетасизми?
– Бундай ниятим йўқ. Аввал ишлаш керак, қолгани -Оллоҳдан. Агарда катта даражаларга кўтарилсам ҳам ташлаб кетишни хоҳламайман. Аждодларимиз — ота-онам, боболарим мактабда устоз бўлиб ишлаганлар.
– Раҳмат!
Г. РАСУЛОВА суҳбатлашди.